 |
| wagas |
Basag basag na pangarap isa-isang pinupulot
Pirapirasong alaala unti-unting hinahabi
Sa pagkakalugmok dahan-dahang bumabangon
Bangungot ng kahapon syang ibinabaon sa limot.
Sa kabila ng lahat puso’y patuloy na nanaghoy
Mga patak ng luha sadyang di mapigilang dumaloy
Pagsapit ng dilim pilit itinatago’t inililihim
Damang dama yaring sakit naninimdim.
Makakaya mo bang mahalin ang isang tulad ko,
Yaring sira-sira buong pagkatao ko?
Hindi perpekto’t madungis ang nakalipas
Kung di rin lang nanaisin nalamang magwakas.
Hanggad ko lamang na ako’y mahalin
Tunay at wagas yung matatawag kong akin
Hindi ako laruan para iyong pagkatuwaan
Ako’y tao lang marupok nasasaktan.
Hawakan mo ang aking mga kamay
Damhin mo ang mga yakap ng katawan kong lupaypay
Tamis ng aking mga halik sayo’y iaalay
Puso kong sawi wag mo sana hayaang mamatay.
